PORADNIK DLA UCZNIÓW I RODZICÓW

SPECJALISTYCZNE WSPARCIE DLA DZIECI, MŁODZIEŻY ORAZ RODZIN

Od dnia 04.05.2020r. swoją działalność rozpoczyna Ośrodek Środowiskowej Opieki Psychologicznej i Psychoterapeutycznej Dzieci i Młodzieży.

Placówka oferuje pomoc doraźną oraz terapię długoterminową dzieciom i młodzieży do 21 roku życia. Pomoc udzielana jest przez wykwalifikowanych terapeutów środowiskowych, psychologów i psychoterapeutów.

Porady są bezpłatne (w pełni refundowane przez NFZ, nie potrzebne jest skierowanie od lekarza rodzinnego). Ośrodek oferuje teleporady, a także porady w placówce – z zachowaniem obowiązujących procedur bezpieczeństwa.

Rejestracja:   pon.-pt. od 8:00-12:00               
Tel. 13-43-97-166
Adres: SPECMED ul. Grodzka 47a 38-400 Krosno

Z pomocy psychologiczno-pedagogicznej można także skorzystać w Poradniach Psychologiczno-Pedagogicznych, które w obecnej sytuacji pełnią dyżury telefoniczne. Więcej informacji:
https://www.ko.rzeszow.pl/_na_glownej/dyzury-telefoniczne-w-zakresie-pomocy-psychologiczno-pedagogicznej-swiadczone-przez-psychologow/

  

  

 


 

UCZNIOWIE BEZPIECZNI W SIECI

W trudnym czasie pandemii nauczanie zdalne jest szczególnym rozwiązaniem w okresie czasowego zawieszenia zajęć szkolnych, mającym na celu edukację dzieci i młodzieży. Internet stał się nieodłącznym elementem życia. Drodzy Rodzice tak ważne jest, abyście czuwali nad tym, w jaki sposób Wasze dzieci z niego korzystają.
Internet to nie tylko źródło nauki i zabawy. Nadmierna fascynacja siecią może być niebezpieczna. Z kolei sama ciekawość może zaprowadzić dziecko do treści, które nie są dla niego odpowiednie.

  

Jakie kryją się niebezpieczeństwa?

1. Szkodliwe treści, czyli materiały, mogące wywoływać negatywne emocje, czy też promować niebezpieczne zachowania. Należą do nich np. pornografia, strony pokazujące przemoc, nawołujące do dyskryminacji, nienawiści, wrogości.

2. Cyberprzemoc - związana jest z możliwością publikowania w sieci stron internetowych, komentarzy, wiadomości, filmów. Jeżeli są one obraźliwe, nakłaniają do negatywnych zachowań, to mogą stanowić poważne zagrożenie. Do cyberprzemocy zaliczamy m.in.: poniżanie, dręczenie, straszenie, nękanie, obrażanie, prześladowanie i wyzywanie.

Przykładami cyberprzemocy są:

  • Seksting, czyli zjawisko, polegające na przesyłaniu w sieci intymnych zdjęć, które mogą być następnie używane do psychicznego znęcania się, czy szantażu.
  • Stalking, to złośliwe naprzykrzanie i prześladowanie.
  • Cyberbullying – to terroryzowanie, nękanie, znęcanie się.
  • Hejtowanie polega na negatywnych i agresywnych komentarzach w Internecie lub wrogim odnoszeniu się do jakiś tematów lub osób.
  • Grooming, czyli uwodzenie dzieci przez dorosłych za pośrednictwem Internetu w celu ich wykorzystania seksualnego.

3. Nadużywanie Internetu - sieć wykorzystywana jest nie tylko jako forma rozrywki, ale służy także jako środek komunikacji, źródło informacji, cz obecnie jako element edukacji dzieci i młodzieży. Coraz więcej aktywności w sieci sprawia, że coraz więcej czasu dziecko może spędzać przed ekranem monitora lub ze smartfonem w ręku. W skrajnych przypadkach dziecko nie potrafi wyobrazić sobie zabawy czy innego zagospodarowania wolnego czasu inaczej niż online. Mogą pojawić się problemy ze snem oraz zaburzenia zachowania i emocji.

4. Naruszenie prywatności - związane jest z popularnością serwisów społecznościowych i publikowaniem na nich swoich zdjęć i informacji o sobie. Niektóre przekazywane na forum publicznym dane mogą mieć charakter wrażliwy i być przyczyną niebezpiecznych sytuacji.

  

Jak zabezpieczyć dziecko?

Rolą dorosłych w wychowaniu dzieci jest odpowiednie ich ukierunkowanie, biorąc pod uwagę zainteresowania, talenty, zasady życia w społeczeństwie. Ciekawość dziecka jest jednym z czynników, który determinuje jego proces poznawczy. Jest naturalna, ale niekontrolowana może być niebezpieczna, dlatego należy ją odpowiednio ukierunkować poprzez np. aplikacje przeznaczone do kontroli rodzicielskiej. Oferują one różne możliwości, które w sposób elastyczny mogą być dopasowywane do konkretnych potrzeb. Są to przede wszystkim:

  • Blokada stron erotycznych, przemocowych, wulgarnych. Zakres blokowanych witryn może być dowolnie rozszerzany. Istnieje także opcja zdefiniowania fraz, które dziecko mogłoby wpisywać w wyszukiwarkę.
  • Blokada/limit pobierania plików z sieci. Jest to szczególnie istotne w przypadku pobierania treści w sieciach mobilnych, w których transfer danych często opiera się na ograniczonych ilościowo pakietach.
  • Blokada SMS’ów Premium. Usługi świadczone w ten sposób często są nieodpowiednie do wieku dzieci oraz są kosztowne.
  • Blokada określonych gier.
  • Moduł, pozwalający na zdalne wyrażenie przez rodzica zgody na instalację danej gry/aplikacji przed jej instalacją.
  • Automatyczne raporty aktywności w sieci. Wyszczególniają one odwiedzane strony i wpisywane w wyszukiwarkę hasła. Czasem robią także zrzuty ekranów.
  • Ustawienie godzin użytkowania urządzenia. Niektóre aplikacje pozwalają na określenie godzin, w których można nawiązać połączenie z siecią.
  • Moduł lokalizacyjny. Dzięki GPS można sprawdzić gdzie znajduje się dane urządzenie. Przy założeniu, że dziecko ma smartfona przy sobie, rodzic może dowiedzieć się gdzie przebywa w danym momencie.

  

Zrównoważona kontrola rodzicielska

Narzędzia kontroli rodzicielskiej mają za zadanie pomóc w ochronie dzieci przed zagrożeniami w sieci. Między innymi pozwalają na sprawdzanie, czy dziecko nie nadużywa Internetu. Należy jednak pamiętać, że nadmierna kontrola nie jest pozytywnym zjawiskiem i może prowadzić do negatywnych skutków: zachwiania wiary dziecka w samego siebie, poczucia braku wolności, swobody i zaufania ze strony rodziców. Takie emocje mogą potęgować potrzebę buntu, nieposłuszeństwa.
Każde dziecko, każdy rodzic, każda rodzina są inne. Nie ma jednoznacznej, uniwersalnej odpowiedzi na pytanie jak powinna wyglądać kontrola rodzicielska. Każdy rodzic, znając swoje dziecko i dla dobra dziecka, powinien poszukać tej odpowiedzi.

  

Blokady i ograniczenia powinny być uzupełnieniem do rozmowy z dzieckiem.

Sztuka wyjaśniania dziecku świata z jego normami i zakazami bywa bardzo trudna. Wpojenie wartości i tworzenie więzi jest bardzo ważne. Im one są silniejsze, im więcej rozmowy z dzieckiem, im więcej poświęconego mu czasu, tym programy kontroli rodzicielskiej mogą być konfigurowane w sposób mniej restrykcyjny.
Drodzy Rodzice pamiętajcie, że nic i nikt Was nie zastąpi – jesteście najważniejszymi osobami w życiu waszych dzieci!

Czy można całkowicie zrezygnować z programów kontroli rodzicielskiej? Zapewne tak. Czy jest to rozsądne? Raczej nie. Internet jest sferą, której ręcznie całkowicie nie da się kontrolować. Pewne procesy muszą być zautomatyzowane i właśnie temu służą aplikacje blokujące dostęp do różnych treści.

  

Jak długo dziecko może korzystać z mediów?

Dzieci do 12 roku życia powinny korzystać z Internetu pod ścisłą kontrolą rodziców:

Do 3 lat - nie powinny wcale
4–6 lat - maksymalnie 30 minut dziennie
7–10 lat - maksymalnie 45 minut dziennie
11–13 lat - maksymalnie 1 godz. dziennie
od 14 lat - maksymalnie 2 godz. dziennie

WAŻNA ZASADA: Zero ekranu na godzinę przed snem!

  

Dobre praktyki pomagające zachować bezpieczeństwo danych podczas lekcji online


20 zasad bezpieczeństwa, o których powinni pamiętać nauczyciele oraz uczniowie i ich rodzice, przygotowując się do lekcji online, aby chronić swoje dane:

  1. Na bieżąco aktualizuj systemy operacyjne.
  2. Systematycznie aktualizuj programy antywirusowe, antymalware i antyspyware.
  3. Regularnie skanuj stacje robocze programami antywirusowymi, antymalware i antyspyware.
  4. Pobieraj oprogramowanie wyłącznie ze stron producentów.
  5. Nie otwieraj załączników z nieznanych źródeł dostarczanych poprzez korespondencję elektroniczną.
  6. Nie zapamiętuj haseł w aplikacjach webowych.
  7. Nie zapisuj haseł na kartkach.
  8. Nie używaj tych samych haseł w różnych systemach informatycznych.
  9. Zabezpieczaj serwery plików czy inne zasoby sieciowe.
  10. Zabezpieczaj sieci bezprzewodowe – Access Point.
  11. Dostosuj złożoność haseł odpowiednio do zagrożeń.
  12. Unikaj wchodzenia na nieznane czy przypadkowe strony internetowe.
  13. Nie loguj się do systemów informatycznych w przypadkowych miejscach z niezaufanych urządzeń lub publicznych niezabezpieczonych sieci Wi-Fi.
  14. Wykonuj regularne kopie zapasowe.
  15. Korzystaj ze sprawdzonego oprogramowania do szyfrowania e-maili lub nośników danych.
  16. Szyfruj dane przesyłane pocztą elektroniczną.
  17. Szyfruj dyski twarde w komputerach przenośnych.
  18. Przy pracy zdalnej korzystaj z szyfrowanego połączenia VPN.
  19. Odchodząc od komputera, blokuj stację komputerową.
  20. Nie umieszczaj w komputerze przypadkowo znalezionych nośników USB. Może znajdować się na nich złośliwe oprogramowanie.

Źródło: www.uodo.gov.pl

Pedagog szkolny,
mgr Barbara Pigoń

Bibliografia:
www.uodo.gov.pl
www.bezpiecznaszkola.men.gov.pl
www.gov.pl
https://www.kbpn.gov.pl/portal?id=15&res_id=8592024



 
 
Gry planszowe karciane łamigłówki HOBBITY.pl