Patron

 

 

 

     

 

"Dumne miejcie zamiary, górne miejcie marzenia
i dążcie do sławy, coś z tego zawsze wyniknie"

Janusz Korczak

 

        

15 października 2004 roku, w 45 rocznicę funkcjonowania, naszej szkole nadano imię Janusza Korczaka. Uroczystego odsłonięcia pamiątkowej tablicy Patrona szkoły dokonał prezydent Miasta Krosna Piotr Przytocki, w obecności m.in. wiceprezydenta, przewodniczącego Rady Miasta, dyrektora szkoły, i przedstawicieli Kuratorium. Pamiątkowa tablica została ufundowana przez Rodziców, jej twórcą jest artysta rzeźbiarz Kazimierz Łach.

 

Janusz Korczak (Henryk Goldszmit) urodził się 22.VI.1878 lub 1879 r., zmarł około 6 VIII 1942 r. w obozie zagłady w Treblince. Był pisarzem, pedagogiem, działaczem społecznym, lekarzem. Pochodził z rodziny żydowskiej; należał do kręgu postępowej inteligencji warszawskiej; współpracował m.in. z „Głosem”, „Przeglądem Społecznym”, „Czytelnią dla wszystkich”. W latach 1912-1942 sprawował funkcję dyrektora Domu Sierot dla dzieci żydowskich w Warszawie. Od 1919 r. współorganizował powstanie i działanie zakładu wychowawczego dla dzieci polskich „Nasz Dom”. Wykładał w Państwowym Instytucie Pedagogiki Specjalnej i Wolnej Wszechnicy Polskiej. Stale współpracował z wieloma pismami, m.in. „W słońcu”, „Szkoła Specjalna”. W 1926 r. założył pierwsze i jedyne w swoim rodzaju czasopismo dla dzieci „Mały Przegląd”, które redagował wraz z dziećmi (ukazywało się do 1939r.). Był autorem popularnych pogadanek radiowych (1935-1936) zwanych gadaninkami Starego Doktora. W sierpniu 1942 r., mimo szansy opuszczenia getta, pozostał ze swymi podopiecznymi. Zginął wraz z nimi wywieziony do obozu zagłady w Treblince. 

Korczak był prekursorem walki o prawa dziecka, zwracał szczególną uwagę na nierównoprawną pozycję dzieci w społeczeństwie, ich niewolniczą zależność od dorosłych. Domagał się, by uznano, że dziecko jest pełnowartościowym człowiekiem od chwili narodzin, na każdym etapie swego istnienia i ma prawo być sobą, takim jakim jest. Idee te znalazły odbicie i rozwinięcie w stworzonym przez Korczaka nowoczesnym antyautorytarnym systemie wychowania, respektującym potrzeby i dążenia dziecka, a zarazem skłaniającym je do pracy nad sobą i pobudzającym do aktywności oraz samodzielności. System ten opierał się na różnych formach dziecięcego samorządu.

Swoje poglądy pedagogiczne Korczak zawarł przede wszystkim w tetralogii „Jak kochać dziecko” (1920) i programowym utworze „Prawo dziecka do szacunku” (1929), a także w wielu innych pracach, m.in. „Momenty wychowawcze” (1919), „Prawidła życia” (1930), „Pedagogika żartobliwa” (1939). Korczak był również pisarzem dla dzieci i o dzieciach, np. adresowane do dzieci „Mośki, Joski i Srule”, „Józki, Jaśki i Franki”, „Kiedy znów będę mały” (1925), powieści o Królu Maciusiu. Twórczość literacka Korczaka obejmuje ponadto naturalistyczne powieści społeczne („Dzieci ulicy”, „Dziecko salonu”, 1906), satyrę obyczajową („Koszałki opałki”, 1905), prozę poetycką („Sam na sam z Bogiem”, 1922), utwory dramatyczne („Senat szaleńców”, wystawiony w 1931). 

 


  

Więcej informacji o Januszu Korczaku znajdziesz poniżej:

Wikipedia o Januszu Korczaku

Cytaty Janusza Korczaka

 
 
Gry planszowe karciane łamigłówki HOBBITY.pl